Gisteren schreef ik al dat het onmogelijk leek om een afspraak te maken om me te laten testen op covid19. Gisteravond stroomde mijn voorhoofd vol met snot en sinds die tijd ben ik dus echt wat je verkouden kunt noemen. Deze ochtend toch maar weer eens proberen om een testafspraak te maken. Misschien weet ik dan, voor het snot verdwenen is, zeker dat ik geen gevaar voor de volksgezondheid ben als ik een rondje door de wijk wil wandelen.

Nog maar weer een keer inloggen op coronatest.nl. Wederom een foutmelding bij de koppeling met DigID. Dan maar bellen. Zowaar mocht ik aansluiten in de wachtrij. Alweer hele winst ten opzichte van eerder deze week. Uiteraard even op de speaker gezet, wetende dat dit wel even kan duren. Ik denk dat ik na ruim een kwartier een vriendelijke medewerker aan de lijn kreeg. Na controle of ik wel klachten heb, en zo ja welke dan, gaat ze op zoek naar een testlocatie. Amersfoort vol, Barneveld vol, Utrecht vol. Alles bij u in de buurt zit vol mevrouw, ik ga even verder kijken. Ze kwam met de suggestie van Purmerend. Dat is wel een beetje ver (want Amsterdam voorbij), sputterde ik tegen. Wat voor mij dan nog een logischere plek was om naar toe te gaan. Ik noemde Apeldoorn (lekker lui de A1 afkachelen). Vol. Almere dan? Ja, daar is nog plek. Op zondagochtend om 9:45. Wacht even. Het is nu donderdag. Waarschijnlijk ben ik dan alweer klachtenvrij. Heeft testen dan nog zin? Bovendien, zondagochtend vrijwillig naar Almere op en neer rijden? De medewerker snapte mijn dilemma, maar antwoordde dat ze het best wilde inplannen. Dan staat die afspraak maar alvast, mochten de klachten verergeren. Nou vooruit. Plan maar in dan. O wacht, hoor ik aan de andere kant van de lijn, ik ben er nu even uitgegooid door het systeem. Even opnieuw. De afspraak lukt niet meer om 9:45. Het blijft even stil. Drie minuten later wel. Ik ga de afspraak nu bevestigen. Phew.

Ze vertelt me waar de testlocatie is, dat ik een e-mail ga ontvangen en wat de spelregels zijn tot ik getest ben: thuisblijven (dat deed ik al), geen bezoek ontvangen (had ik ook al bedacht), afstand houden tot huisgenoten (onmogelijk, hoe denk je dat ik aan deze snotneus kom, wilde ik nog zeggen, maar deed het toch maar niet) en bij koorts blijven alle huisgenoten thuis (helder, als ik maar geen koorts krijg).

Nu weet je dus waar ik zondagochtend om 9:48 ben. Mocht je me willen spreken, om 9:51 ben ik weer bereikbaar. Maar misschien loopt m’n afspraak ietsje uit.

Ik denk dat het snot eerder is verdwenen dan dat ik de uitslag weet. Tot die tijd loop ik mini-rondjes op eigen terrein. Het is wat het is.