Home/elmine

Over elmine

Making more impact on fewer people through storytelling.

Serendipitous learning (21)

Curiosity took me to the Commons explore page on Flickr this morning. I typed in ‘Amersfoort’, as one does when one wants to learn more about ones own city. Several images came up, but no too many. When clicking through some of them, I was amazed how much of these images were taken from sources located outside the country. England, the US. Amazing what mankind keeps in their archives.

One picture stood out. Two headless people standing next to a box. I couldn’t really see what was in or on the box.

The description told me this image was taken from a file in the National Agricultural Library from the U.S. Department of Agriculture. The image can be found on page 172 of the “Seventh annual cataloge of Cyphers Incubator Company : manufacturers of the Cyphers non-moisture, self-ventilating and self-regulating incubators, the improved Cyphers brooders and a full line of poultry appliances, […]”. There was a link provided to the original digitized source. In the cataloge, both man and woman reveal their faces:

the source on archive.org

After reading the text accompanying the photo I now understood the box was an incubator for eggs. Aha! Chicks are walking on top of the box and eggs are inside. I’m not too surprised to find anything to do with chicken for this region. Barneveld, a village about twenty kilometers east of Amersfoort, is still known for its massive production of eggs.

Scrolling back through the document I discovered this is actually a very elaborate sales catalogue for the company called Cyphers Incubator Company from Buffalo N.Y. in 1903. Their products ranged from $14 for a 60-egg capacity incubator to a 440-egg capacity “Double Decker” for $58.

Many happy customers sent in their reviews for the catalogue, including a J. Kooiman, Hon. Sec. of the Netherland Utility Poultry club, based in Amersfoort.

So instead of learning about my city, I learned of a U.S. company making incubators for eggs. The catalogue is wonderful to scroll through as they included pictures of their production facilities. They shared a lot about the choices they made for their product, something you hardly see these days. All in all a wonderful document to get a glimpse how business was run over a century ago.

Door |2020-01-21T11:21:39+02:0021 januari 2020|366, flow|1 Reactie

Books beat facebook

I needed to spread the word about my podcast, therefore I logged in on facebook more often these past two weeks. Of course I scrolled through the stream for a bit and came to the conclusion I don’t miss a lot by not scrolling through my timeline. Instead, I’ve been enjoying reading books. I even started reading a (non-fiction) book that was on my to read list for more than fifteen years. Longform wins. In the end.

Door |2020-01-21T10:20:27+02:0021 januari 2020|deze dag|1 Reactie

Een lief gebaar, de tranen sprongen me in de ogen. Maar niet om het gebaar.

{CAPTION}

De kleindochter van de buren gaf iets aan Dochter. Twee zakken vol met speelgoed. Zij was er klaar mee. Wat een lief gebaar. Dochter was even afgeleid door de filmpjes die ze aan het kijken was, dus kon ik even in alle rust uitzoeken wat er in de twee tassen zat. Plastic. Plastic. En nog meer plastic. Twee tassen vol met het archief van een spaaractie van Albert Heijn uit 2012. Miniproducten om je eigen supermarkt mee in te richten.

Toen ik door had dat er niets anders in die tassen zat dan dat sprongen de tranen me in de ogen. Even werd ik herinnerd aan de tentoonstelling in het Groninger Museum, jaren geleden, waarin een zeecontainer vol met plastic kinderspeelgoed was te zien. De verzamelwoede die er uit spreekt. En dan te bedenken hoeveel gezinnen dit destijds ook hebben gespaard. En dat verdwijnt allemaal in de afvalcontainer binnen een paar jaar tijd. Want hoe lang speelt een kind ermee? En wat doe je er daarna mee?

De tas die je op de foto ziet zit vol met merkproducten. Sluikreclame in mijn woonkamer? Nee dank je. Van de objecten die herkenbaar zijn als eten heb ik een collectie gemaakt voor Dochter. Die mag ze nog gebruiken in haar keukentje. Niet dat ze een gebrek heeft aan kookmateriaal. Eenzelfde setje maak ik voor een vriendinnetje van Dochter. De rest? Juist. Op de afvalberg. Een klein beetje wordt dus nu nog even mee gespeeld. Maar daarna? Juist. Op de afvalberg.

Door |2020-01-19T22:48:33+02:0019 januari 2020|flow|0 Reacties
Laad meer berichten