Read: The Other Afghan Women

Even though headlines try to convince us otherwise, conflict or war is never simple. There is no simple answer to who is right and who is wrong, especially in conflict riddled Afghanistan. I know very little about the country’s history, therefore it was perhaps even more insightful to listen to this article called The Other Afghan Women, written by Anand Gopal. I never knew about those other women. Their stories probably didn’t make headlines, because those stories don’t confirm the Western storyline of being saviours and victors. I’m glad Gopal wrote their stories down for me and you to read.

The Taliban takeover has restored order to the conservative countryside while plunging the comparatively liberal streets of Kabul into fear and hopelessness. This reversal of fates brings to light the unspoken premise of the past two decades: if U.S. troops kept battling the Taliban in the countryside, then life in the cities could blossom. This may have been a sustainable project—the Taliban were unable to capture cities in the face of U.S. airpower. But was it just? Can the rights of one community depend, in perpetuity, on the deprivation of rights in another? In Sangin, whenever I brought up the question of gender, village women reacted with derision. “They are giving rights to Kabul women, and they are killing women here,” Pazaro said. “Is this justice?” Marzia, from Pan Killay, told me, “This is not ‘women’s rights’ when you are killing us, killing our brothers, killing our fathers.” Khalida, from a nearby village, said, “The Americans did not bring us any rights. They just came, fought, killed, and left.”

From: The Other Afghan Women, Anand Gopal, The New Yorker

Door |2021-09-14T14:45:12+02:0014 september 2021|flow, vrouw|0 Reacties

Read: Assembly

You have stories that need many words and you have stories that can be compact. Usually it takes good writers to make a compact story. Assembly (2021) is such a story. A remarkable debut novel by the hand of Natasha Brown. One hundred pages, that’s the size of her novel. Within those pages she packs all themes that currently matter when it comes to being black and being female, trying to fit in.

I thoroughly enjoyed reading every sentence of this book. It is so well written that I needed to slow down my usual reading pace to take it all in. In fact, I even read the last twenty pages out loud to myself, just to make sure I wouldn’t skip a word. Brown writes like a poet, and then to think she studied Maths at Cambridge University.

Buy this book. Read this book. Reread this book. Gift the book.

Door |2021-08-31T17:32:42+02:001 september 2021|boeken, flow, vrouw|0 Reacties

Read: The Psychology of Time Travel

I picked up The Psychology of Time Travel (2018), in Copenhagen’s Fantask. It was written by Kate Mascarenhas and it’s her first novel.

The book features female characters mostly. Four of them invented time travel, one of them is a grand-child of the inventors who mentally broke down after time travelling too long. The story jumps back and forth between years and is basically a murder mystery.

I found the plot original, witty at times. Don’t expect a realistic scenario when it comes to time travel, as characters meet each other older/younger selves which doesn’t interfere with actual course of events. The end was a bit confusing, as if the author felt a bit rushed to make an end to the story. Nevertheless, I really enjoyed reading it. If only to immerse oneself in a book where female characters are portrayed as scientists and inventors. Some kind, others not so kind. Just like in real life.

Door |2021-08-31T17:32:17+02:0031 augustus 2021|boeken, flow, vrouw|0 Reacties

Vrouwen blijven onzichtbaar

Het is natuurlijk absoluut simpel om te registreren of een deelnemer aan een klinische studie fysiologisch man of vrouw is. Als je dan een nieuw ontwikkeld vaccin mag testen op pandemische schaal zijn de getallen ook best snel statistisch significant. Hoe logisch is het dan om ook even een kolom m/v op te nemen in je database van gerapporteerde bijwerkingen? Ik dacht dat medische onderzoekers allemaal wel een kopie van Invisible Women op hun nachtkastje hebben liggen. Wat een naïeve gedachte van mij zeg.

[…] de vaccinmakers hebben het element ‘sekse’ goeddeels genegeerd in het vaccinonderzoek en de behandelmethoden van Covid-19. Zo had geen van de gepubliceerde klinische proeven van vijf coronavaccins de opgetreden bijwerkingen uitgesplitst naar sekse.

Hoe vrouwen vergeten werden in het Covid-19-onderzoek (bron: Trouw)
Door |2021-04-08T21:14:02+02:008 april 2021|datascience, vrouw|0 Reacties

Jager (m/v)

Wat heb jij geleerd over onze hele verre voorouders? Dat de mannen gingen jagen, de vrouwen verzamelden? Ik luisterde deze aflevering van Onbehaarde Apen, de wetenschapspodcast van de NRC, waarin dit beeld wordt ontkracht. Op basis van de kennis opgedaan in de afgelopen tientallen jaren kun je niet anders concluderen dat vrouwen net zo goed jagers waren als mannen. En dat er ook machtige vrouwen waren, begraven met alle poespas erbij.

Ik vond het een wonderlijke aflevering om naar te luisteren. Ten eerste omdat het het al heel lang bekend is dat vrouwen net zo goed jagers waren als mannen. Het collectieve beeld van de jager/verzamelaar is echter nauwelijks aangepast op basis van die kennis. De patriarchale blik van de allereerste antropologen hebben ons totaal op het verkeerde spoor gezet. Met een blinde vlek voor het jagende vrouwelijk schoon dat in de graven werd gevonden en in de diepste wouden van onze wereldbol rondliepen, werd het verhaal over de sterke man en de verzorgende vrouw steeds maar weer bekrachtigd. En op het moment dat dit dominante verhaal werd ontkracht door nieuwe vondsten, werd er steeds een nieuwe verklaring gezocht zodat de man de sterke jager blijft en de vrouw de zwakke zorgende. In werkelijkheid is er veel variatie te vinden in de rolverdeling in stammen die nu nog leven én zijn er statisch gezien net zoveel vrouwelijke jagende skeletten gevonden als mannelijke.

Het tweede wonderlijke vond ik dat je de hele aflevering luistert naar twee mannen, wetenschapsjournalisten waarvan één zichzelf ziet als een feminist, die hoogst verbaasd zijn over dit feit. Al tientallen jaren geleden ontkrachtten (vrouwelijke) wetenschappers het dominante verhaal over de jagers-verzamelaars, dus ze vragen zich af waarom nu pas hun eigen beeld wordt aangepast. Ze klinken oprecht verontwaardigd over hun eigen gebrekkige wereldbeeld. Tijdens het luisteren moest ik er om gniffelen. Tegelijkertijd vond ik het een triest gegeven. Twee progressief denkende mannen bij wie nu pas de schellen van de ogen vallen. Aan de andere kant, als je het eenmaal hebt gezien, kun je het niet meer ontzien. Zij zien nu alles wat ze tegenkomen met een nieuwe blik.

Deze aflevering is zeer de moeite waard om te luisteren. Als je daar geen tijd voor hebt, onthoudt dan dit: vrouwen joegen ook.

Door |2021-01-18T17:53:45+02:0019 januari 2021|flow, vrouw|0 Reacties

Speciale aflevering ‘ervaring geen’ bezwaar online

Het speelde al een tijd door mijn hoofd: mijn ouders interviewen. Over hun werk, over hun leven, over hun ouders, over hun keuzes. Ik schreef in november vorig jaar al over het vastleggen van verhalen voor de generaties na ons. Dat wilde ik ook doen, maar dan niet op een ‘fancy’ AI manier. Het is al hele winst als je een goed gesprek opneemt en bewaart voor later.

Nu heb ik een eerste start gemaakt en die kan ik ook nog eens delen met de rest van de wereld. Ik interviewde mijn moeder namelijk over haar werk. Dit interview staat nu online op ervaring geen bezwaar. Er volgen nog meer gesprekken, maar die blijven waarschijnlijk in de familie. Misschien dat ze over driehonderd jaar wel vrijelijk rondzwerven in welke vorm dan maar ook. Ik vind het in ieder geval fijn om te weten dat Dochter het verhaal van haar oma over veertig jaar nog steeds kan terugluisteren uit de mond van oma zelf.

Door |2020-12-22T18:22:15+02:0022 december 2020|flow, vrouw|0 Reacties
Ga naar de bovenkant