Hoe lang mag dit nog?

Terwijl ik vrijdag door Hoog Catharijne liep viel mij deze winkel ineens op.

Een luxe winkel die je verleidt tot het nieuwe roken.

Het betrof een winkel van een merk e-sigaretten. Ik werd nieuwsgierig. In Nederlandse binnensteden zie je wel meer shops die zich op dit product toeleggen, maar die zien er meestal wat goedkoper uit aan de buitenkant. Gezien de andere merken die zich in Hoog Catharijne profileren zal de vierkante meterprijs niet gering zijn. Het kan bijna niet anders dan dat dit een winkel is uit de koker van een tabaksgigant, zo gingen mijn associaties op dat moment.

Ik maakte de foto als visueel geheugensteuntje om later meer informatie op te zoeken over deze winkel. Terwijl ik de foto maakte spreekt een man op leeftijd mij aan. Waarom ik een foto maakte, wilde hij weten. Ik vertelde hem over mijn verbazing dat een dergelijke winkel op zo’n dure winkellocatie geopend is en mijn vermoeden dat dit een manier is van de tabaksindustrie toch weer aan zichtbaarheid in de consumentenmarkt te winnen. En dat terwijl inmiddels duidelijk wordt dat vapen, het roken van een e-sigaret, niet zo onschadelijk is als wordt gepresenteerd (déjà vu). De man dankte mij voor mijn inzichten, liep verder en na het schieten van een redelijk plaatje liep ik ook verder naar mijn afspraak even verderop.

Dit weekend was ik de foto’s van vorige week aan het verwerken en zocht eens op wat voor merk dit was. Ik verwachte een lange zoektocht door KvK gegevens, maar al op de voorpagina van het merk is het duidelijk. Dit is een product van Philip Morris. Mijn vermoeden was dus juist. Alleen een tabaksfabrikant kan het zich veroorloven een winkel te openen op één van de duurdere locaties. Ik denk dat het ze geen moer kan schelen of er klanten op af komen. Dit is de manier waarop ze reclame kunnen maken. En dat verbaasde mij wel, ondanks alle strenge regelgeving rondom tabak. De e-sigaret is blijkbaar een vehicle voor tabaksproducenten om nieuwe zieltjes verslaafd te maken (déjà vu).

Vanochtend luisterde ik naar de radio en hoorde ik ineens iets over e-sigaretten. Er was een longarts aan het woord. Vandaag kwamen Nederlandse longartsen met een pleidooi voor het verbieden van e-sigaretten. Ze zien een stijging van het aantal e-rokers (ik verzin het woord niet zelf) dat met, soms zeer ernstige, klachten moet worden opgenomen in het ziekenhuis. Ook artsen hebben een déjà vu.

“We hebben hetzelfde gehad met de gewone sigaretten”, zegt de arts. “We denken dat we juist nu een waarschuwende vinger moeten opsteken en niet pas over twintig jaar als het kwaad al is geschied.”

Leon van den Toorn, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Artsen voor Longziekten en Tuberculose (bron)

De politiek reageerde vandaag meteen. Over het algemeen positief, maar een totaalverbod op e-sigaretten zit er op korte termijn niet. Europese regelgeving zit daarvoor in de weg. Er blijken overigens al wel beperkingen te bestaan rondom e-sigaretten:

Nu bestaat er in Nederland een leeftijdgrens van 18 jaar voor de verkoop, een reclameverbod en is de hoeveelheid nicotine beperkt. De regels worden nog uitgebreid met een uitstalverbod en neutrale verpakkingen.

NOS

Kortom, de e-sigaret staat in de politiek echt te boek als equivalent aan de sigaret, alleen zijn de wetten nog niet toegespitst op dit nieuwe product. Het is niet de eerste wet die achterhaald raakte door innovatie van de industrie. Maar wetten kun je aanpassen, ook al duurt dat soms langer dan je zou willen.

Binnenkort mag je een e-sigaret dus niet meer uitstallen. Ik ben benieuwd of de winkel van Philip Morris dan nog open mag blijven. Zelf hoop ik dat deze plek op zeer korte termijn gehuurd wordt door een bedrijf dat niet willens en wetens levensverkorting aan tieners promoot.