Adverteren zónder persoonlijk gedrag volgen. Het kan én werkt beter.

In deze aflevering van De Technoloog legt de algemeen directeur van Ster (NPO reclame) uit hoe het loslaten (onder druk van de AVG) van het gepersonaliseerde advertentiemodel hen juist meer opleverde. In plaats van data over kijkers verzamelen, zijn ze de inhoud van programma’s gaan analyseren. Dat was mogelijk dankzij de ondertiteling die al gemaakt wordt bij de programma’s. Deze teksten zijn ze gaan analyseren en segmenteren en het bleek uiteindelijk meer op te leveren voor Ster. Hun model wordt nu met belangstelling bekeken, van Italië tot de VS.

Door |2020-12-01T18:37:32+02:001 december 2020|datadieet, flow|0 Reacties

Gezien: Poster – het begin van moderne reclame

Close-up had gister een hele interessante aflevering over drie ontwerpers, twee uit Duitsland en één uit Oostenrijk, die een nieuwe draai hebben gegeven aan de reclameposter: Lucian Bernhard, Ludwig Hohlwein en Julius Klinger. Ze floreerden allemaal in het begin van de 20e eeuw in Berlijn met het maken van posters met een zakelijk en minimalistisch karakter.

Ik ben deze namen nog nooit eerder tegengekomen, maar blijkbaar zijn het sterren in de posterwereld. Ik kende wel het posterwerk van de Franse kunstenaar Henri de Toulouse-Lautrec. Het werk van de drie eerder genoemde heren wordt gepresenteerd als een reactie op die Franse stijl. Ze introduceerden de zogenoemde Sachplakat, waarin het ter verkopen ding (of merk) centraal staat.

Er worden prachtige dingen getoond in de documentaire en af en toe een parallel getrokken naar de advertenties van nu. Dan wordt het heel duidelijk hoe groot de invloed van het Sachplakat nog steeds is.

Ik heb vanochtend gezocht of ik meer informatie kan vinden over deze beweging en de kunstenaars. Boeken met prints zijn er niet van. Ook de wikipediapagina’s zijn redelijk summier. Wat ik wel heb gevonden is een aantal afbeeldingen in de database van Europeana onder CC-licentie. Vooral van Julius Klinger staat er veel in. Het copyright op zijn werk is vervallen, omdat hij naar alle waarschijnlijk in 1942 is overleden in een concentratiekamp, nadat hij dat jaar is opgepakt samen met zijn vrouw, in zijn woonplaats Wenen. Bernhard is in de jaren twintig al naar New York en overleed daar in 1972. Hohlwein is in de jaren dertig lid geworden van de nazipartij en maakte posters voor de partij. Hij kreeg na de oorlog een beroepsverbod, maar overleed al in 1946.

Van alles wat ik voorbij zag komen, ging mijn hart uit naar het werk van Klinger. Als eerbetoon aan hem een aantal afbeeldingen die beschikbaar zijn om te delen.

Door |2019-07-26T12:53:41+02:0026 juli 2019|flow|0 Reacties
Ga naar de bovenkant