Gezien: Evenblij maakt vrienden met Sigrid Kaag

In de aflevering van afgelopen vrijdag trok Evenblij een aantal uren op met Sigrid Kaag, minister Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Zoals eigenlijk elke vrouw mag ook Kaag uitleggen hoe ze haar carrière (waarvan vele jaren in het buitenland) combineert met haar gezin. Ze pareert de vraag met de opmerking dat ook vaders zichzelf die vraag moeten stellen. Vervolgens gaat ze op de vraag in en Evenblij merkt op dat heel veel vrouwen het idee hebben dat ze een keuze moeten maken. Het antwoord dat Kaag geeft raakte me:

Alleen in Nederland. Nergens anders in de wereld wordt er nog zo over werkende vrouwen en hun rol in de maatschappij gepraat als in Nederland. Wij hebben een enorm contrast met hoe we praten over andere landen en hoe we zelf georganiseerd zijn.

Sigrid Kaag in Evenblij maakt vrienden, 10 januari 2020

Dat wil wat zeggen als een vrouw die op heel veel plekken in de wereld heeft geleefd en gezien dat zegt.

Afijn, weer een extra reden waarom mijn podcast ervaring geen bezwaar belangrijk is: voorbeelden, voorbeelden, voorbeelden.

Door |2020-01-13T17:59:47+02:0013 januari 2020|flow, vrouw|0 Reacties

Gelezen: de kok, de boerin, haar advocaat en dier verpleegster

Ik heb een heerlijk boek gelezen: De Kok, de boerin, haar advocaat en dier verpleegster – Vrouwen met 50 jaar ervaring, geschreven door Els Quaegebeur. Van de achterflap:

In 2013 interviewde Els Quaegebeur acteur Ellen Vogel. Ze was net 91 geworden en nog altijd met haar werk bezig. Dit bracht Els ertoe te gaan luisteren naar vakvrouwen die carrière maakten in een tijd waarin het feminisme weliswaar aardig op weg was, maar nog lang niet gold als een gegeven.

Veertien vrouwen interviewde Quaegebeur en ik heb van elk interview genoten. Het zijn stuk voor stuk vrouwen die het werkende bestaan voor zichzelf hebben moeten uitvinden, en dat ging dus meestal niet in één rechte lijn. Sommigen zijn bekende namen in Nederland, anderen alleen lokaal. Ik vond het een geruststellende inkijk in de levensloop van vrouwen die best tevreden zijn met waar ze beland zijn. Er is nog hoop voor mij.

Quaegebeur schrijft de verhalen lekker op. Ze weet goed het karakter van de vrouwen te vangen, door soms de manier van communiceren te beschrijven, of de woning, of juist het uiterlijk. De interviews gaan over werk én over leven. Ik houd daar van. Tegelijkertijd gaat het helemaal niet over hoe moeilijk of makkelijk het allemaal was als één van de eerste vrouwen die voltijds werkten. De interviews beschrijven vooral waarom deze vrouwen doen wat ze doen en hoe ze dat doen. En nu nog steeds.

Zowel lezen over de levens van deze veertien vrouwen, als de manier waarop het geschreven is, vond ik inspirerend. Ik raad het iedereen aan.

Door |2019-06-26T17:43:15+02:0026 juni 2019|flow, gelezen, vrouw|1 Reactie
Go to Top