Gelezen: De Mergellandmoorden 1 en 2

De cover van het eerste deel van De Mergellandmoorden van Michael Berg, genaamd Terugkeer. Onder de titel en auteursnaam een foto van een vrijstaand vakwerkhuis met witte muren en zwart dak, omringd door een lage haag, gelegen op een heuvel.
Cover van deel 1 van De Mergellandmoorden: Terugkeer, geschreven door Michael Berg

Het is zomer en vakantie en hangmatweer. Daarom had ik een heel lijstje boeken op m’n e-reader gedownload vanuit de Kobo plus winkel om liggend in die hangmat te gaan lezen. Boeken die vooral makkelijk weglezen en uitnodigen om uren achter elkaar door te lezen.

Het eerste boek van de lijst dat ik las was een teleurstelling. Een al wat ouder boek van een Zweedse thrillerauteur, de eerste in een reeks van inmiddels elf boeken. Ik dacht nog, mooi, dan kan ik me onderdompelen in een hele serie. Helaas. Dat de boeken van Läckberg door miljoenen gekocht zijn, verbaast me. Ik vond het zo stom geschreven dat ik er verder geen woorden meer over ga zeggen.

Daarna pakte ik een Nederlandse thriller uit de lijst en dat was meteen een stuk beter. Het was het eerste deel van De Mergellandmoorden, geschreven door Michael Berg. Ik ben normaal gesproken geen thrillerlezer, dus dat Berg al veel meer titels heeft gepubliceerd, en dat hij prijzen heeft gewonnen wist ik tijdens het lezen niet.

Terugkeer is een zeer spannend verhaal dat zich afspeelt in de heuvels van Zuid-Limburg. Een rechercheur die na jaren dienst in Amsterdam weer terugkeert naar de streek waar hij opgroeide. Dit keer om cold cases opnieuw te beoordelen. Uiteraard neemt hij z’n nieuwe rol veel serieuzer op dan door z’n leidinggevende gewenst met als gevolg dat hij aan het eind van ’t boek een oude, gruwelijke, zaak oplost. Fijn om al wiegend in mijn achtertuin te lezen.

Een enorme cliffhanger aan het eind nodigde uit om meteen het tweede deel te downloaden. Alleen was dat misschien iets teveel van het goede. Hoewel beide delen recent zijn verschenen, en het als trilogie is aangekondigd (het derde deel verschijnt later dit jaar), zat er veel herhaling in het tweede deel. Daarmee bedoel ik niet dat het verhaal van deel één helemaal werd herhaald, maar wel dat er op heel veel plekken steeds even met tussenzinnen werd voorgekauwd wat de hoofdpersoon eerder had mee gemaakt. Dat ging tot en met de laatste hoofdstukken door, waardoor ik als doorlezer steeds dacht, ja, dat weet ik nou wel. De nieuwe case in deel twee vond ik ook niet zo sterk als die van het eerste deel. De gedachtensprongen van de vrouw die daarin als lezer volgt gedurende haar leven vond ik ongeloofwaardig, de manier van uitvoeren van haar misdaden ook.

Maar omdat het vakantie is, het heerlijk hangmatweer is, en ik het verhaal spannend genoeg vond om te willen weten hoe het eindigde, las ik ook deel twee in een dag uit. Dat het tweede deel de Gouden Strop won dit jaar, vond ik dan weer een verrassend ontdekking achteraf, want zo goed was het tweede deel juist niet. Deel één was beter.

Raad ik het aan? Ja, aan mensen die een thriller dat zich afspeelt in Zuid-Limburg (inclusief dialect) wel kunnen waarderen. Vooral ook aan mensen die het in kleine stukjes gaan lezen. Ik denk aan ouders aan de rand van een zwemplas, die baat hebben bij de herhalende gedachten aan eerdere gebeurtenissen tussen het afwisselend opletten, insmeren, afdrogen, broodjes eten, drinken aanbieden en zwemsessies in.

Klik voor reacties

Vermeldingen elders op het web

Heb je op dit artikel gereageerd? Stuur een webmention: