Gelezen: Het Rosie Project

Foto van mijn Kobo e-reader (met onderop een sticker met de tekst ‘mine’ om het te kunnen onderscheiden van de e-reader van Man). De omslag van Het Rosie Project is erop te zien in grijstinten. Onder de titel is een illustratie van een fietser te zien op een racefiets. Deze draagt een helm, een pak met stropdas, en in zijn hand op het stuur een bos bloemen geklemd.

Populaire boeken, ik vind ze al snel verdacht. Hoe meer een boek in grote stapels overal wordt uitgestald en des te langer die stapels blijven liggen op de tafels, hoe groter mijn neiging om er met een grote boog omheen te lopen. Daarom gebeurt het regelmatig dat ik tien jaar na eerste verschijning dergelijke titels pas lees. Zo ook Het Rosie Project van Graeme Simsion. Bij uitzondering las ik deze niet in de originele taal (Engels), maar de vertaling van Linda Broeder, aangezien ik die zonder extra kosten kon downloaden uit de Kobo Plus. Bovendien leest het toch net wat sneller in je moerstaal, precies wat ik nodig had tijdens de kerstvakantie.

De Nederlandse uitgever zegt er meer dan 300.000 van te hebben verkocht. Het boek leest lekker weg, dus ik begrijp wel dat er zoveel exemplaren van verkocht zijn. Dan is er nog een extra verkoopbonus in dit boek. De verteller is namelijk autistisch. Of eigenlijk heeft deze Asperger, maar tegenwoordig benoemen we dit syndroom niet meer apart en is het een autismespectrumstoornis. Het verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief van deze man en blijkbaar vinden heel veel mensen het fascinerend om een boek vanuit het perspectief van zo’n andersdenkende te lezen. Ik moest ook meteen denken aan het boek De Eenzaamheid van de Priemgetallen , dat in 2011 in Nederlandse vertaling verscheen. Ook dat was destijds zo’n boek dat iedereen me aanraadde (en ik heb het ook gelezen, maar weet oprecht niet meer wat ik er van vond).

Het Rosie Project draait allemaal om de zoektocht van de autistische man naar een vrouw. Het verhaal is vermakelijk en lekker geschreven. ‘Like a bag of crisps’, beschreef Sonja Schulte haar leeservaring. Tegelijkertijd bekroop me ook wel een gevoel van verwondering, want ik ken inmiddels best veel mensen die autistisch zijn en ik vond de manier van doen van de karakters in het boek erg clichématig. Zo wordt de beste vriend van de hoofdpersoon, een academicus, meteen neergezet als een womanizer die een lezing afzegt, omdat hij seks wil hebben met een vrouw die hij op een eerder congres had ontmoet. Volgens de hoofdfiguur probeert zijn vriend seks te hebben met vrouwen van zo veel mogelijk verschillende nationaliteiten. Dit krijgen we op pagina twee van hoofdstuk 1 al voorgeschoteld.

Spoiler alert: de juiste vrouw wordt al snel gevonden, maar meneer de autist heeft dat niet door. Ze voldoet namelijk op geen enkele manier aan de voorwaarden die hij stelt aan een vrouw. Als lezer heb je natuurlijk wel al snel door dat de liefde hier opbloeit.

Handig trouwens, dat Sonja haar stuk publiceerde, net op het moment dat ik deze blog post aan het schrijven was. Zij beschrijft in haar reflectie op het boek namelijk wat ik zelf ook storend vond:

What irks me though, is how Rosie is learning, having to learn, to accept what this man will not give her. He will never kiss her (but he will have sex with her). He won’t hug her either. He will never say nice lovey dovey things. He will not empathize with her. She learns to accept all that, and that is the part that bothers me.

en ze constateert:

It all comes down to this: she will have to take care of him as taking care of a child. And she does– she learns to be his mother, really, thus being able to be his wife. Is that not very depressing? I am starting to think this Graeme Simsion has a horrifying idea of what women need and what you should do to get them, that is (yes, finally!) actually very funny indeed.

Kortom, mocht je toch nieuwsgierig zijn naar het boek (en net als ik tot de laatsten in Nederland behoren die het nog niet heeft gelezen), neem het dan tot je als een zak chips. Lekker hartig, maar neem de boodschap met een korrel zout.

Klik voor reacties

Vermeldingen elders op het web

Heb je op dit artikel gereageerd? Stuur een webmention: