Gelezen: Raising Hare
Dit boek staat al op mijn wil-ik-lezen-lijst sinds het uitkwam in 2024. Die lijst is echter best wel lang en het boek kwam ook maar steeds niet in Kobo Plus beschikbaar, dus na twee jaar eromheen dansen in de boekwinkels heb ik het deze zomer toch maar in papieren vorm aangeschaft.
Ik las het in twee dagen uit, dus ik kan je nu alvast zeggen dat ik het boek aanraad. Het ligt inmiddels ook in Nederlandse vertaling in de boekwinkels (Een haas in huis), maar ik las de originele, Engelstalige versie.
De titel vat alles samen. Chloe Dalton beschrijft in het boek hoe ze, tegen alle adviezen en haar eigen gevoel in, een dagenoud haasje in huis neemt en grootbrengt. Het is fascinerend om te lezen hoe een veelreizend stadsmens, dat dankzij de pandemie voor langere tijd verbleef in een bewoonbaar gemaakte schuur op het platteland, transformeert tot een dierenverzorger tegen alle verwachtingen van haarzelf in.
Hazen zijn niet te verzorgen in een menselijke omgeving. Dat was eigenlijk de boodschap die Dalton kreeg toen ze het beestje net in huis had. De term angsthaas is niet voor niets een veelgebruikt woord. Hazen schrikken snel en stress kan al snel de dood tot gevolg hebben. Dalton doet daarom haar uiterste best om een stressvrije omgeving te creëren voor het beestje, met als gevolg dat ze haar eigen dagritmes en huisroutines volledig omgooide.
In de zoektocht naar advies hoe je hazen kunt verzorgen, kwam Dalton er achter dat er tal van literatuur was te vinden over hoe je een haas het beste bereid, maar wat een haas zelf zoal eet nergens beschreven staat. Slechts in de verslagen en teksten die jagers in verschillende eeuwen schreven vond ze aanwijzingen wat ze de haas kon aanbieden na de flesjes melk. Gaandeweg in het boek kom je van alles te weten over hazen en blijkt dat haar eigen observaties van het beestje totaal niet overeenkomen met de schaarse weetjes die ze in de literatuur tegen was gekomen.
Raising Hare is een heel fijn geschreven verhaal waarbij je door de ogen van Dalton kennis maakt met een heel schattig beestje dat uitgroeit tot een volwassen haas met een volwassen leven, dat het beestje zonder ingrijpen van Dalton waarschijnlijk niet had gehad. De schrijver vertelt hoe ze veranderde als mens toen ze gedwongen werd te kijken naar de natuur om haar heen terwijl ze een leven samen met een haas opbouwde. Door haar ervaring is ze een campagne gestart om een jachtstop voor de haas af te dwingen tijdens het broedseizoen, iets dat in Engeland en Wales nog altijd niet voor hazen geldt.
Lees het boek en daarna wil je nooit meer een haas op je bord.
Klik voor reacties
Zie je hier geen reactieformulier verschijnen? Sommige browsers en privacy-instellingen (bijv. tracking-bescherming of adblockers) blokkeren dit onderdeel standaard, omdat het van een ander domein wordt geladen. Probeer in dat geval tracking-bescherming voor deze site tijdelijk uit te schakelen, of open de pagina in een andere browser.
Vermeldingen elders op het web
Heb je op dit artikel gereageerd? Stuur een webmention: